***
Bir köşe başında tükettim tüm şiirlerimi
Ve şimdi henüz yağmur değmemiş yollar adımlıyorum
Bu kentten uzak bir hasret olmaktır şimdi
Gürültülü bir yalnızlığın sonrası

Oysa tüm derdim bitmemiş bir şiiri bitirmekti
Öyle şehvetinde felan da değildim işin
Fakat her sokak lambası yalnız
Aynı sokak boyu dizilse de
içinde yalnızlar yaşar binaların
Ve parklar bir zor günlerde almak için
bir de yalnızlığını gezdirmek için
Oysa ben çocuklar oynasın diye çiziyordum onları

Gençsen
Bir yılkının ardından
Aşık olmaktaysan
Hani kan damarda durmaz misali
Yıllar sonra sigarayı bırakmış gibi olur insan
Daha bir hırçınlaşır sokak kedileri
Sonra her muz kabuğuna basar düşersin
her çarptığın kanatır
her çukurda burkulur ayağın

4 Kasım 2002 / ANKARA
B. Oğuz AYOĞLU

----------

***

I've consumed all my poems in a corner of a street
And now stepping the roads that rain hasn't touched yet
It's to be a longing away from this city now
After a noisy loneliness

In fact all my point was just to finish an unfinished poem
I wasn't looking for lust as mentioned
Every street lamp is alone
Even if they are in a row on the same street
lonely people live in buildings
And parks are either for crying at though days
or for taking out your loneliness walking
In fact I have designed them for kids to play

If you are young
After a destruction and being left alone
If you are falling in love
Just like feeling the blood beating in the arteries
It feels like having a cold turkey after years of smoking
The cats of the streets become visious
After that you slip and fall stepping every banana skin
every crash bleeds
your feet wrenches in every hole

November 4, 2002 / ANKARA
B. Oğuz AYOĞLU

p.s. Even though I believe that poems loose too much from its artistic characteristics in the translations, I've just wanted to translate, maybe to be able to take the chance of sharing the feeling...